Gradska vijećnica se nalazi u Sarajevu, nedaleko od Baščaršije, na Mustaj-pašinom mejdanu i predstavlja najljepši i najreprezentativniji objekat iz austro-ugarskog perioda, građen u pseudo-maurskom stilu. U ovom stilu građena je većina objekata što ih je u Sarajevu ostavila Austro-Ugarska vlast i on predstavlja sinonim za austro-ugarski period. Prvi projekat je uradio Karl Paržik, ma kako se ovaj nije svidio ministru Benjaminu Kalaju, izrada novog je povjerena Alexandru Witeku. Kao uzor u izradi ovog projekta poslužila mu je džamija Hasana II, te je zbog toga dva puta odlaziou Kairo. Kako je Witek , navodno, upravo zbog ovog projekta, umno obolio i izvršio samoubistvo,završetak njegovog projekta je povjeren 1894. godine Ćirilu M. Ivekoviću. Uporedo sa izradomi razradom projekta tekla je i izgradnja objekta od 1892. do 1894. godine. Objekat gradske vijećnice zvanično je predat na upotrebu 1896. godine.Za vrijeme srpske opsade Sarajeva, od1992. do1995. godine, Vijećnica je bila više puta granatirana od strane prvo JNA, a onda i VRS-a. Po nekim izvorima u direktnim granatiranjima Vijećnice koristile su se fosforne bombe, specifičnim visokim temperaturama gorenja pri ekploziji.Dana 25.na 26. avgust 1992. godine zapaljena je zgrada Vijećnice, a u vatrenoj stihiji je nestao katalog Nacionalne i Univerzitetske biblioteke Bosne i Hercegovine, tj. oko 80 posto knjižnog fonda i dokumenata koji svjedoče o historiji BiH.Unutrašnjost Vijećnice je gotovo potpuno uništena u požaru koji je uslijedio nakon granatiranja.Početna faza rekonstrukcije je još u toku. Trenutno je završena tek ograničena rekonstrukcija unutrašnjosti.Daljnje faze rekonstrukcije nisu poznate
