Careva džamija je jedna od prvih džamija izgrađenih u Bosni i
Hercegovini, te prva u Sarajevu. Izgrađena je 1462.godine, a
njenu izgradnju je finansirao i omogućio osnivač grada Sarajeva Isa-beg Ishaković. Međutim, ova džamija je izgorila 1480. godine, kada je despot Vuk Grgurević provalio sa vojskom iz Jajca i popalio Sarajevo. Na istom mjestu se ponovo gradi džamija (po mišljenju jednih iz temelja, a po mišljenju drugih samo kupola žamije je bila izgorila, tako da je samo ona ponovo građena) i u današnjem obliku izgrađena je 1566. godine, a njenu gradnju finansirao je Sulejman Veličanstveni. U to doba glavni arhitekta Carevine bio je mimar Sinan, a smatra se da je gradnju ove džamije realizovao jedan od njegovih učenika ili saradnika. To je
centralni tip džamije sa trostranim trijemom. Pošto je džamija u doba molitve (naročito petkom) morala primiti veliki broj vjernika, stavljeni su trijemovi sa sve tri strane, s tim što su dva pobočna 1847. godine zazidana i pretvorena u tetime (pobočne prostorije). Prvobitna centralna kupola džamije je imala oblik eliptičnog presijeka, ali nakon obnove poslije požara kupola je izgrađena u obliku polukruga u presijeku, tipično za klasični period osmanske arhitekture.
Tokom konzervatorskih radova krajem prošlog vijeka (1980. ili 1990.) otkrivena su i parcijalno restauirana četiri sloja zidne dekoracije i to iz 16,18. i početka 19. vijeka.Osmokutna munara, čije je šerefe pokriveno stalaktitima, predstavlja jednu od najljepših starih munara u Bosni i Hercegovini. Vrijedni nadgrobni spomenici, nastali u razdoblju od 15. do 19. vijeka, nalaze se u groblju iza džamije. Za nekoliko arhaičnih nišana iza mihraba pretpostavlja se da označavaju grob osnivača Sarajeva Isa-bega Ishakovića. Godine 1912. arhitekta Karl Paržik je, poštujući modul, a oristeći elemente koji su viđani u izgradnji bosanskih kuća, projektovao gradu Ulema Medžlisa i uspješno je ukomponovao u cjelinu sa Carevom džamijom.
